Beide huurdersraden waarschuwen voor de financiële gevaren die ontstaan nu woningcorporaties sociale huurwoningen mogen verhuren in het middensegment tot ruim 1.200 euro. Hoewel huurders boven de sociale grens in 2026 recht krijgen op huurtoeslag, wordt deze subsidie nog steeds berekend op basis van het oude maximumbedrag van 932 euro.
Beide huurdersraden stelden een zienswijze op die is verzonden aan Fien Wonen, de gemeenten Hardinxveld-Giessendam en Vijfheerenlanden. En ook naar de Tweede Kamer, de betrokken ministeries en de Woonbond. Klik hier om de zienswijze te lezen en te downloaden.
Onderstaand lees je de samenvatting en uitleg.
Hierdoor ontstaat een betaalbaarheidskloof van bijna 300 euro per maand die kwetsbare doelgroepen met een laag inkomen volledig zelf moeten bekostigen. De huurdersorganisaties HRHG en HBZ uiten hun zorgen dat deze maatregel leidt tot een armoedeval, omdat de netto woonlasten fors stijgen zonder dat het inkomen meegroeit. Daarnaast vrezen zij voor een krimp van de sociale voorraad en een afnemende doorstroming op de woningmarkt. Om deze risico’s te beperken, pleiten de huurdersraden voor strengere lokale afspraken, inkomensgrenzen bij toewijzing en een modernisering van het toeslagenbeleid.
Wat zijn de grootste betaalbaarheidsrisico’s bij de uitbreiding naar middenhuur?
De grootste betaalbaarheidsrisico’s bij de uitbreiding van DAEB-woningen (sociale huur) naar de middenhuur komen voort uit het uiteenlopen van het nieuwe huurbeleid en de achterblijvende regels voor huurtoeslag. De belangrijkste risico’s zijn als volgt:
- Een structurele betaalbaarheidskloof door de niet-meegroeiende huurtoeslag. Corporaties mogen DAEB-woningen met voldoende WWS-punten gaan verhuren tot de liberalisatiegrens van € 1.228,07, maar de rekengrens voor de huurtoeslag is op de sociale huurgrens van € 932,93 blijven steken. Hoewel de harde inkomens- en huurgrens voor huurtoeslag per 1 januari 2026 is vervallen en huurders boven de grens wel toeslag kunnen aanvragen, wordt deze uitsluitend berekend over het huurdeel tot € 932,93. Dit betekent dat het volledige verschil (tot maximaal € 295 per maand) volledig door de huurder zelf moet worden betaald, ongeacht het inkomen.
- Middenhuur wordt toegewezen aan huishoudens met een te laag inkomen. Omdat deze duurdere woningen onderdeel blijven van de DAEB-tak, kunnen ze nog steeds worden toegewezen aan huishoudens met een regulier, lager DAEB-inkomen (tot € 51.537 voor alleenstaanden of € 56.910 voor meerpersoonshuishoudens). Deze mensen verdienen te veel voor maximale huurtoeslag, maar te weinig om een huur van € 1.050 tot € 1.200 zonder compensatie te kunnen dragen. Middenhuur is ontworpen voor hogere middeninkomens, waardoor reguliere DAEB-huurders in een segment belanden dat niet voor hen bedoeld is.
- Een vergroot risico op een structurele armoedeval, vooral voor kwetsbare groepen. Door de onvergoede huursprong stijgen de netto woonlasten fors, waardoor huurders veel minder budget overhouden voor levensbehoeften zoals zorg, energie, voeding en vervoer. Dit raakt mensen met weinig financiële ruimte het hardst. Vooral extra kwetsbare groepen zoals AOW’ers, chronisch zieken, arbeidsongeschikten, mensen in een echtscheiding en huishoudens met schulden lopen hierdoor een reëel risico op een armoedeval.
- Krimp van de sociale voorraad en stagnerende doorstroming. Corporaties krijgen een financiële prikkel om woningen met een hoge WWS-score bij een verhuizing (mutatie) om te zetten in duurdere middenhuur. Hierdoor neemt het aantal betaalbare sociale huurwoningen af voor de kwetsbare doelgroep. Daarnaast kan de doorstroming, die het kabinet juist wilde bevorderen, stagneren: huidige huurders zullen minder snel verhuizen als zij beseffen dat doorstromen naar een middenhuurwoning financieel onbereikbaar is.
Naschrift
HBZ en HRHG hebben in een vroeg stadium de financiële risico’s van een groep huurders die nu huurtoeslag ontvangen onderkend. We hebben overal luid aan de bel getrokken. We houden je op de hoogte.
Huurders Belang Zederik 